Η πολιτική της κυβέρνησης (ή το μνημόνιο, αν προτιμάτε) φαίνεται- από κείμενο που συνέταξε και μοίρασε η Ιερά Σύνοδος - πως, εκτός από τους εργαζόμενους, άρχισε να αγγίζει και τα... άγια των «Αγίων». Το εν λόγω κεί¬μενο μπορεί να περιγράφει είτε την απόφαση των «άγιων» δεσποτάδων να σηκώσουν το λάβαρο της επανάστασης κατά του μνημονίου, είτε την αγω¬νία της «άγιας» οικονομικής ελίτ του τόπου, που βλέπει ότι η νέα τάξη του μνημονίου ροκανίζει τον θρόνο της. Η ιστορία της Ιεράς Συνόδου, δυστυ¬χώς, μας υποχρεώνει να τη δούμε – αυτήν και το κείμενό της – ως πρώτη προειδοποιητική βολή της εγχώριας οικονομικής ελίτ, η οποία αντιλαμβάνε¬ται πως η πολιτική της κυβέρνησης κόβει και το δι¬κό της κρέας.
Ο Περισσός βέβαια διαφωνεί, καθώς, σύμφωνα με ανακοίνωσή του, θεωρεί ότι «η καταιγίδα του μνημονίου είναι πολιτική επιλογή που πρωτίστως συμφέρει την πλουτοκρατία της χώρας και δευτε¬ρευόντως τους συμμάχους της σε διεθνές επίπε¬δο». Όμως, απ’ ό,τι φαίνεται (και) από το κείμενο της Ιεράς Συνόδου, στην Εκκλησία - σαρξ εκ σαρ¬κός της οικονομικής ελίτ του τόπου – έχουν αρχί¬σει να αντιλαμβάνονται ότι η εξουσία τους και κατ’ επέκταση η οικονομική και πολιτική τους κυριαρ¬χία έχει καταλυθεί. Με πιο απλά λόγια, το ελληνι¬κό οικόπεδο περνά σε άλλα, πολύ μακρύτερα και ισχυρότερα χέρια...
Οι λόγοι που υποχρεώνουν (και βοηθούν) τους δεσπότες να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων δεν είναι ανεξήγητοι:
♦ Αυξημένο ένστικτο επιβίωσης.
♦ Άψογο δίκτυο άμεσης ενημέρωσης για την κα¬τάσταση της κοινωνίας, αλλά και προσωπική επα¬φή ιερέων και αρχιερέων με το «ποίμνιό» τους.
♦ Υψηλές διασυνδέσεις με την εγχώρια οικονο¬μική ελίτ.
Εύστοχο και ακριβές
Η Εκκλησία - διάκοι, παπάδες, δεσποτάδες -είναι υποχρεωμένη να μοιράζεται τα βάσανα (όχι μόνο τα πνευματικά) της... πελατείας της καθη¬μερινά. Οι συνέπειες των πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης (δηλαδή η ικανοποίηση των εντολών των πιστωτών) απλώνονται καθημερινά στις εισό¬δους των ναών. Άνεργοι, άστεγοι, ανασφάλιστοι, πεινασμένοι, άρρωστοι χωρίς πρόσβαση σε νοσο¬κομεία, άμαθοι νεόπτωχοι...
Πολλά μπορεί να καταλογίσει κανείς στους άγι¬ους πατέρες, όχι όμως και πολιτική μυωπία. Το πα¬παδαριό πάντοτε αντιλαμβανόταν έγκαιρα πού πάει το πράγμα και έπραττε αναλόγως για να δι¬ασφαλίσει συμφέροντα, εξουσία, προνόμια. Στην προκειμένη περίπτωση η Εκκλησία μπορεί να αντι¬ληφθεί αυτό που αδυνατεί (ή απαξιοί) να κατανο¬ήσει η κυβέρνηση: ο κόσμος υποφέρει, είναι εξα¬γριωμένος και απελπισμένος.
Προκειμένου να μιλήσει στην πελατεία της η Εκ¬κλησία πράττει, με το κείμενο που μοίρασε στους πιστούς, το αυτονόητο: λέει κάποια, όχι όλα, πράγ¬ματα με το όνομά τους, με τον τρόπο που τα αντι¬λαμβάνεται ο (πολύς) κόσμος, αλλά και η «ντόπια πλουτοκρατία». Ανάμεσα σε άλλα το κείμενο της Ι.Σ. επισημαίνει:
♦ «Είναι αλήθεια ότι αυτό που συμβαίνει στην πατρίδα μας είναι πρωτόγνωρο και συνταρακτικό. Μαζί με την πνευματική, κοινωνική και οικονομική κρίση συμβαδίζει και η πάσης φύσεως ανατροπή. Πρόκειται για προσπάθεια εκρίζωσης και εκθεμε-λίωσης πολλών παραδεδομένων, τα οποία ώς τώρα θεωρούνταν αυτονόητα για τη ζωή του τόπου μας».
♦ «Μπροστά στην κατάσταση αυτή ο κάθε λο¬γικός άνθρωπος διερωτάται: Γιατί δεν πήραμε νω¬ρίτερα όλα αυτά τα δύσκολα μέτρα, που σήμερα χαρακτηρίζονται αναγκαία; Όλες αυτές τις παθο¬γένειες της κοινωνίας και της οικονομίας που σή¬μερα επιχειρούμε με βίαιο τρόπο να αλλάξουμε, γιατί δεν τις αλλάξαμε στην ώρα τους; Γιατί έπρεπε να φθάσουμε ώς εδώ; Τα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας είναι, εδώ και δεκαετίες, τα ίδια. Πώς τότε υπολόγιζαν το πολιτικό κόστος, γνω¬ρίζοντας ότι οδηγούν τη χώρα στην καταστροφή, και σήμερα αισθάνονται ασφαλείς, γιατί ενεργούν ως εντολοδόχοι;».
Ξεπούλημα
Για όσους από εμάς δεν αναζητούν τη σω¬τηρία της ψυχής τους με τη διαμεσολά¬βηση της Ιεράς Συνόδου, αλλά αντίθετα παλεύουν για τη σωτηρία του ταπεινού τους σαρκίου από τη νεοφιλελεύθερη πα-γκοσμιοποιημένη λαίλαπα μέσα από την πολιτική δράση, το κείμενο της Εκκλησί¬ας έχει την αξία του, διότι κατά κύριο λό¬γο περιγράφει αυτό που (και) η άρχουσα τάξη αρχίζει να βλέπει και να βιώνει από τη δική της σκοπιά: το ξεπούλημα της χώρας.
Προκειμένου να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση, ο λαός της χώρας, προφα¬νώς, μπορεί να «συμμαχήσει» όχι μόνο με την Ιερά Σύνοδο.
http://vomves.blogspot.com/
Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010
Ξεσηκώθηκαν οι δεσποτάδες
Η πολιτική της κυβέρνησης (ή το μνημόνιο, αν προτιμάτε) φαίνεται- από κείμενο που συνέταξε και μοίρασε η Ιερά Σύνοδος - πως, εκτός από τους εργαζόμενους, άρχισε να αγγίζει και τα... άγια των «Αγίων». Το εν λόγω κεί¬μενο μπορεί να περιγράφει είτε την απόφαση των «άγιων» δεσποτάδων να σηκώσουν το λάβαρο της επανάστασης κατά του μνημονίου, είτε την αγω¬νία της «άγιας» οικονομικής ελίτ του τόπου, που βλέπει ότι η νέα τάξη του μνημονίου ροκανίζει τον θρόνο της. Η ιστορία της Ιεράς Συνόδου, δυστυ¬χώς, μας υποχρεώνει να τη δούμε – αυτήν και το κείμενό της – ως πρώτη προειδοποιητική βολή της εγχώριας οικονομικής ελίτ, η οποία αντιλαμβάνε¬ται πως η πολιτική της κυβέρνησης κόβει και το δι¬κό της κρέας.
Ο Περισσός βέβαια διαφωνεί, καθώς, σύμφωνα με ανακοίνωσή του, θεωρεί ότι «η καταιγίδα του μνημονίου είναι πολιτική επιλογή που πρωτίστως συμφέρει την πλουτοκρατία της χώρας και δευτε¬ρευόντως τους συμμάχους της σε διεθνές επίπε¬δο». Όμως, απ’ ό,τι φαίνεται (και) από το κείμενο της Ιεράς Συνόδου, στην Εκκλησία - σαρξ εκ σαρ¬κός της οικονομικής ελίτ του τόπου – έχουν αρχί¬σει να αντιλαμβάνονται ότι η εξουσία τους και κατ’ επέκταση η οικονομική και πολιτική τους κυριαρ¬χία έχει καταλυθεί. Με πιο απλά λόγια, το ελληνι¬κό οικόπεδο περνά σε άλλα, πολύ μακρύτερα και ισχυρότερα χέρια...
Οι λόγοι που υποχρεώνουν (και βοηθούν) τους δεσπότες να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων δεν είναι ανεξήγητοι:
♦ Αυξημένο ένστικτο επιβίωσης.
♦ Άψογο δίκτυο άμεσης ενημέρωσης για την κα¬τάσταση της κοινωνίας, αλλά και προσωπική επα¬φή ιερέων και αρχιερέων με το «ποίμνιό» τους.
♦ Υψηλές διασυνδέσεις με την εγχώρια οικονο¬μική ελίτ.
Εύστοχο και ακριβές
Η Εκκλησία - διάκοι, παπάδες, δεσποτάδες -είναι υποχρεωμένη να μοιράζεται τα βάσανα (όχι μόνο τα πνευματικά) της... πελατείας της καθη¬μερινά. Οι συνέπειες των πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης (δηλαδή η ικανοποίηση των εντολών των πιστωτών) απλώνονται καθημερινά στις εισό¬δους των ναών. Άνεργοι, άστεγοι, ανασφάλιστοι, πεινασμένοι, άρρωστοι χωρίς πρόσβαση σε νοσο¬κομεία, άμαθοι νεόπτωχοι...
Πολλά μπορεί να καταλογίσει κανείς στους άγι¬ους πατέρες, όχι όμως και πολιτική μυωπία. Το πα¬παδαριό πάντοτε αντιλαμβανόταν έγκαιρα πού πάει το πράγμα και έπραττε αναλόγως για να δι¬ασφαλίσει συμφέροντα, εξουσία, προνόμια. Στην προκειμένη περίπτωση η Εκκλησία μπορεί να αντι¬ληφθεί αυτό που αδυνατεί (ή απαξιοί) να κατανο¬ήσει η κυβέρνηση: ο κόσμος υποφέρει, είναι εξα¬γριωμένος και απελπισμένος.
Προκειμένου να μιλήσει στην πελατεία της η Εκ¬κλησία πράττει, με το κείμενο που μοίρασε στους πιστούς, το αυτονόητο: λέει κάποια, όχι όλα, πράγ¬ματα με το όνομά τους, με τον τρόπο που τα αντι¬λαμβάνεται ο (πολύς) κόσμος, αλλά και η «ντόπια πλουτοκρατία». Ανάμεσα σε άλλα το κείμενο της Ι.Σ. επισημαίνει:
♦ «Είναι αλήθεια ότι αυτό που συμβαίνει στην πατρίδα μας είναι πρωτόγνωρο και συνταρακτικό. Μαζί με την πνευματική, κοινωνική και οικονομική κρίση συμβαδίζει και η πάσης φύσεως ανατροπή. Πρόκειται για προσπάθεια εκρίζωσης και εκθεμε-λίωσης πολλών παραδεδομένων, τα οποία ώς τώρα θεωρούνταν αυτονόητα για τη ζωή του τόπου μας».
♦ «Μπροστά στην κατάσταση αυτή ο κάθε λο¬γικός άνθρωπος διερωτάται: Γιατί δεν πήραμε νω¬ρίτερα όλα αυτά τα δύσκολα μέτρα, που σήμερα χαρακτηρίζονται αναγκαία; Όλες αυτές τις παθο¬γένειες της κοινωνίας και της οικονομίας που σή¬μερα επιχειρούμε με βίαιο τρόπο να αλλάξουμε, γιατί δεν τις αλλάξαμε στην ώρα τους; Γιατί έπρεπε να φθάσουμε ώς εδώ; Τα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας είναι, εδώ και δεκαετίες, τα ίδια. Πώς τότε υπολόγιζαν το πολιτικό κόστος, γνω¬ρίζοντας ότι οδηγούν τη χώρα στην καταστροφή, και σήμερα αισθάνονται ασφαλείς, γιατί ενεργούν ως εντολοδόχοι;».
Ξεπούλημα
Για όσους από εμάς δεν αναζητούν τη σω¬τηρία της ψυχής τους με τη διαμεσολά¬βηση της Ιεράς Συνόδου, αλλά αντίθετα παλεύουν για τη σωτηρία του ταπεινού τους σαρκίου από τη νεοφιλελεύθερη πα-γκοσμιοποιημένη λαίλαπα μέσα από την πολιτική δράση, το κείμενο της Εκκλησί¬ας έχει την αξία του, διότι κατά κύριο λό¬γο περιγράφει αυτό που (και) η άρχουσα τάξη αρχίζει να βλέπει και να βιώνει από τη δική της σκοπιά: το ξεπούλημα της χώρας.
Προκειμένου να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση, ο λαός της χώρας, προφα¬νώς, μπορεί να «συμμαχήσει» όχι μόνο με την Ιερά Σύνοδο.
http://vomves.blogspot.com/
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης
(
Atom
)
This is a comment.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου