Το σύνθημα ήταν: ΦΥΓΕ

Για να απαλλαγεί ο τόπος: Από τους αιρετούς που θεώρησαν τους εαυτούς τους βαρόνους και φεουδάρχες Από τους αιρετούς που δανείστηκαν χωρίς μέτρο και διαχειρίστηκαν πακτωλό χρημάτων ανεξέλεγκτα Από αυτούς που κατάντησαν πολλούς Δήμους εστίες διαφθοράς Από αυτούς που έστησαν το «μεγάλο φαγοπότι» σε δημοτικές επιχειρήσεις Από αυτούς που θεώρησαν ότι το να είναι κανείς Δήμαρχος, είναι αυτοσκοπός, είναι δόξα, είναι ευχαρίστηση Από αυτούς που εξήγγειλαν «θησαυρούς» και παρέδωσαν κάρβουνο Από αυτούς που «ξεπέρασαν» το Νόμο Από αυτούς που μοίρασαν «δώρα» και «θέσεις» στους πελάτες τους Από αυτούς που προκάλεσαν με τη συμπεριφορά τους το κοινό αίσθημα Από αυτούς που επιθυμούσαν διακαώς να διατηρήσουν το αξίωμα τους, γιατί πολύ απλά δεν ξέρουν να κάνουν τίποτε άλλο. Από αυτούς που δημιούργησαν και «νομιμοποίησαν» τις «ομάδες διαπλοκής» Από αυτούς που κατέστησαν το μέλλον των Δήμων, αβέβαιο Από αυτούς που διόγκωσαν το αίσθημα αδικίας στον πολίτη Από αιρετούς επιρρεπείς σε… εξωτερικές πιέσεις Από αιρετούς με έλλειψη τόλμης και αποφασιστικότητας Από αυτούς που έμειναν στη δημόσια εικόνα και έχασαν την ουσία Από αυτούς που φοβήθηκαν την αλλαγή και έμειναν σε σίγουρες όσο και αμφίβολες πρακτικές.