Η θΕΣΗ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

 Είναι γνωστό πως ο χορός αποτελεί εξέχουσα θέση στη ζωή των αρχαίων Ελλήνων, δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως αποτελούσε μέρος της βασικής εκπαίδευσης των νέων. Μέσα από τον χορό οι άνθρωποι προσπαθούσαν να έρθουν σε αρμονία με την φύση και να ενσωματωθούν σε αυτή.

  Ο χορός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την αρχαία θρησκεία. Οι άνθρωποι προσπαθούσαν με αυτό τον τρόπο να καλέσουν κοντά τους τον θεό να τον εξευμενίσουν και να επικοινωνήσουν μαζί του ώστε να τον έχουν συμπαραστάτη τους. Υπήρχαν μάλιστα και οι οργιαστικοί χοροί αφιερωμένοι στον θεό Διόνυσο και συνόδευαν τις προς τιμήν του τελετές.

  Εκτός από τους «θρησκευτικούς χορούς» είναι γνωστοί και οι λεγόμενοι «πολεμικοί», ο πρώτος πολεμικός χορός ήταν αυτός των Κουρητών νέων από την Κρήτη που σύμφωνα με την μυθολογία τον πήραν από τους θεούς. Ο πιο γνωστός πολεμικός χορός είναι ο Πυρρίχιος, ο οποίος αποτελεί αναπαράσταση της μάχης χορευόταν από πάνοπλους πολεμιστές. Τα βασικά χαρακτηριστικά του χορού αυτού ήταν η παρέλαση με χορευτικές κινήσεις, στροφές στα πλάγια, οπισθοχωρήσεις, πηδήματα και χαμηλώματα. Ένα είδος Πυρρίχιου χορού χορευόταν και από γυναίκες για να τιμήσουν την θεά Άρτεμη(δάνειο από τις Αμαζόνες).

  Τέλος ο χορός λαμβάνει μέρος σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής των αρχαίων Ελλήνων από την γέννηση, τον γάμο μέχρι και τον θάνατο αλλά και στην ιδιωτική ζωή όπως στα συμπόσια (μαρτυρίες από τον ‘Όμηρο) μέρος των «ειρηνικών χορών» αποτελούν και οι «θεατρικοί» της τραγωδίας, της κωμωδίας και της σατυρικής ποίησης.