ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ: Ο Αντισυμβατικός

  Γεννημένος στην Τρίπολη Αρκαδίας  το 1896, δευτερότοκος γιος του Γεωργίου Καρυωτάκη και της Αικατερίνης Σκάγιαννη. Από παιδί είναι αρκετά ευαίσθητος σχεδόν εύθραυστος. Η ποίηση μπαίνει πολύ νωρίς στη ζωή του γι αυτό και δημοσιεύει- έφηβος ακόμη- ποιήματα του σε παιδικά περιοδικά.

  Τελειώνει το σχολείο με εξαιρετική επίδοση και το 1914 μπαίνει στην Νομική Αθηνών όπου διαπρέπει και ως φοιτητής. Δεν  έχει όμως την ίδια τύχη ως νομικός, απογοητεύεται από την έλλειψη πελατείας και αποφασίζει να γίνει δημόσιος υπάλληλος. Διορίζεται στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης και από εκεί μετατίθεται σε διάφορες πόλεις ωστόσο  απεχθάνεται τη θέση του  Δημοσίου Υπαλλήλου.

  Γύρω στα 1920 συνάπτει σχέσεις με την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη –επίσης νομαρχιακή υπάλληλο-όμως από το μυαλό του δε θα φύγει ποτέ ο πρώτος του έρωτας Άννα Σκορδύλη. Η Πολυδούρη τον ερωτεύεται σφόδρα και του ζητά να την παντρευτεί όμως ο Καρυωτάκης προσβάλλεται από σύφιλη και της ζητά να χωρίσουν. Παίρνει μετάθεση στην Πάτρα και καταλήγει στην Πρέβεζα.

  Ο Καρυωτάκης απογοητεύεται πολύ από τον κοινωνία και την κατάντια της, τη συμβατική ζωή την απεχθάνεται και τα ιδανικά της τα απομυθοποιεί. Επιλέγει να δώσει τέλος στη ζωή του επειδή δεν χωράει στα συμβατικά καλούπια. Έτσι μιας και γι αυτόν η ζωή του στην Πρέβεζα γίνεται εφιάλτης επιλέγει να αυτοκτονήσει. Αρχικά προσπαθεί να πνιγεί στη θάλασσα αλλά δεν τα καταφέρνει. Την επόμενη μέρα με ένα πιστόλι σημαδεύει την καρδιά του. Στο σακάκι του βρέθηκε ένα γράμμα στο οποίο εξηγούσε τους λόγους που τον οδήγησαν στην αυτοχειρία στο μάλιστα αστειευόμενος επέτρεπε όσους πρόκειται να αυτοκτονήσουν και γνωρίζουν κολύμπι να επιχειρήσουν τον πνιγμό .  

 

Τα έργα του Καρυωτάκη :α)ποιήματα Νηπενθή ,Ελεγεία και σάτιρες , ο πόνος του ανθρώπου και των πραμάτων, μεταφράσεις, τελευταία ποιήματα

                                    β)πεζά: Το καύκαλο ,ο κήπος της αχαριστίας , ονειροπόλος, Η τελευταία, Τρεις μεγάλες χαρές, Φυγή, Κάθαρσις ,Το εγκώμιο της θαλάσσης, Η ζωή του.

Γράφει η Φιλομήλα