Το πόση
φαντασία έχουν ο ΟΗΕ και οι ΗΠΑ όταν χρειάζεται να δικαιολογήσουν μια στρατιωτική
επίθεση εναντίον ενός κράτους, δεν περιμέναμε να το μάθουμε τώρα. Όμως στην
ορολογία που χρησιμοποιούν για να περιορίσουν τις αντιδράσεις στις χώρες τους
υπάρχουν τα ίδια κοινά χαρακτηριστικά. Πρέπει κάθε φορά να δοθούν εγγυήσεις ότι
θα πληρώσουν μόνο «οι κακοί» και ότι ο άμαχος πληθυσμός δεν θα έχει
συνέπειες.
Τώρα, πώς γίνεται αυτό, όταν οι αριθμοί λένε ότι στον σύγχρονο πόλεμο, το 90% των νεκρών είναι άμαχοι, δεν μπορούμε να το καταλάβουμε. Το επικοινωνιακό παιχνίδι όμως πρέπει να φουντώσει πριν από κάθε πόλεμο γι αυτό πριν από τους βομβαρδισμούς στις πόλεις, έχουμε βομβαρδισμό των εγκεφάλων μας με μηνύματα.
Το πιο πετυχημένο εφεύρημα μέχρι στιγμής ήταν οι «έξυπνες βόμβες». «Δεν σκοτώνουν τους αμάχους. Τις οδηγούμε κατ’ ευθείαν στον στόχο χωρίς λάθος», μας έλεγαν. Για πηγαίνετε να ρωτήσετε και τους αμάχους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν να δείτε αν είναι αλήθεια… Αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Τη δουλειά τους την έκαναν οι «έξυπνες βόμβες»: περιόρισαν τις αντιδράσεις, δικαιολόγησαν επεμβάσεις, έριξαν στάχτη στα μάτια. «Έφαγαν» όμως τα ψωμιά τους. Τους πήρανε χαμπάρι. Οπότε το τροπάριο έπρεπε να αλλάξει, να εφευρεθεί κάτι καινούργιο για να κάνει την ίδια τη δουλειά.
Σήμερα, πολλά δημοσιεύματα που μεταδίδουν ειδήσεις από τον ΟΗΕ μιλούν για «χειρουργικά πλήγματα» στους μισθοφόρους του Μουαμάρ Καντάφι για να σταματήσει η σφαγή των εξεγερμένων στη Λιβύη. Έξυπνες βόμβες- χειρουργικά πλήγματα και τα δυο παραπέμπουν στο ίδιο: ελάχιστες απώλειες στον πληθυσμό. Οι «έξυπνες βόμβες» όμως, είναι τόσο έξυπνες που δεν πέφτουν όπου όπου. Προτιμούν χώρες πλούσιες σε πετρέλαιο ή άλλες πρώτες ύλες. Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι αυτοί που τις ρίχνουν… δεν φεύγουν. Μένουν. Αρχικά λένε για λίγο, αλλά τραβάει χρόνια η υπόθεση (δες Ιράκ, Αφγανιστάν). Επειδή και η Λιβύη… λίγο πετρελαιάκι το ‘χει. Λέτε…;
Φυσικά όλοι η παραπάνω λογική και δυσπιστία που έχει εδραιωθεί στον κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο από την εποχή του Βιετνάμ μέχρι σήμερα, δεν σημαίνει ότι πρέπει να αφήσουμε τον… ασίκη Καντάφι να δοκιμάζει τις νέες εφευρέσεις της πολεμικής βιομηχανίας στους διαδηλωτές. Μπορεί ο ΟΗΕ να εγγυηθεί επέμβαση και μετά να φύγουν όλοι; Όταν όμως, λέμε όλοι, εννοούμε όλοι. Να μην μείνουν καμιά δεκαριά εταιρείες πετρελαίου πίσω… Αν το κάνουν, τότε μπράβο το
Τώρα, πώς γίνεται αυτό, όταν οι αριθμοί λένε ότι στον σύγχρονο πόλεμο, το 90% των νεκρών είναι άμαχοι, δεν μπορούμε να το καταλάβουμε. Το επικοινωνιακό παιχνίδι όμως πρέπει να φουντώσει πριν από κάθε πόλεμο γι αυτό πριν από τους βομβαρδισμούς στις πόλεις, έχουμε βομβαρδισμό των εγκεφάλων μας με μηνύματα.
Το πιο πετυχημένο εφεύρημα μέχρι στιγμής ήταν οι «έξυπνες βόμβες». «Δεν σκοτώνουν τους αμάχους. Τις οδηγούμε κατ’ ευθείαν στον στόχο χωρίς λάθος», μας έλεγαν. Για πηγαίνετε να ρωτήσετε και τους αμάχους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν να δείτε αν είναι αλήθεια… Αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Τη δουλειά τους την έκαναν οι «έξυπνες βόμβες»: περιόρισαν τις αντιδράσεις, δικαιολόγησαν επεμβάσεις, έριξαν στάχτη στα μάτια. «Έφαγαν» όμως τα ψωμιά τους. Τους πήρανε χαμπάρι. Οπότε το τροπάριο έπρεπε να αλλάξει, να εφευρεθεί κάτι καινούργιο για να κάνει την ίδια τη δουλειά.
Σήμερα, πολλά δημοσιεύματα που μεταδίδουν ειδήσεις από τον ΟΗΕ μιλούν για «χειρουργικά πλήγματα» στους μισθοφόρους του Μουαμάρ Καντάφι για να σταματήσει η σφαγή των εξεγερμένων στη Λιβύη. Έξυπνες βόμβες- χειρουργικά πλήγματα και τα δυο παραπέμπουν στο ίδιο: ελάχιστες απώλειες στον πληθυσμό. Οι «έξυπνες βόμβες» όμως, είναι τόσο έξυπνες που δεν πέφτουν όπου όπου. Προτιμούν χώρες πλούσιες σε πετρέλαιο ή άλλες πρώτες ύλες. Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι αυτοί που τις ρίχνουν… δεν φεύγουν. Μένουν. Αρχικά λένε για λίγο, αλλά τραβάει χρόνια η υπόθεση (δες Ιράκ, Αφγανιστάν). Επειδή και η Λιβύη… λίγο πετρελαιάκι το ‘χει. Λέτε…;
Φυσικά όλοι η παραπάνω λογική και δυσπιστία που έχει εδραιωθεί στον κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο από την εποχή του Βιετνάμ μέχρι σήμερα, δεν σημαίνει ότι πρέπει να αφήσουμε τον… ασίκη Καντάφι να δοκιμάζει τις νέες εφευρέσεις της πολεμικής βιομηχανίας στους διαδηλωτές. Μπορεί ο ΟΗΕ να εγγυηθεί επέμβαση και μετά να φύγουν όλοι; Όταν όμως, λέμε όλοι, εννοούμε όλοι. Να μην μείνουν καμιά δεκαριά εταιρείες πετρελαίου πίσω… Αν το κάνουν, τότε μπράβο το
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου