Προεκλογικά επίσης, έβγαζε μάτια η εξαφάνιση απ' τα τηλεοπτικά παράθυρα και απ το στόμα των εκπροσώπων του ΣΥΡΙΖΑ, οποιασδήποτε αναφοράς στις παραβιάσεις του συντάγματος και στο ζήτημα της κατοχής της χώρας από ξένες δυνάμεις.
Αν συμβαίνουν αυτά και δεν καταγγέλλεις την απάτη (επιμένοντας μέχρι τέλους), είναι σαν να επιτρέπεις στην ολιγαρχία να κυβερνάει χωρίς σύνταγμα και χωρίς πρόγραμμα: απόλυτη μοναρχία σε σύγχρονη μορφή. Οι εκλογές και το σύνταγμα καταντούν θέατρο σκιών για να κρύψουν την ουσία του καθεστώτος. Τα μόνα «επιχειρήματα» που μετράνε είναι η απόλυτη δύναμη της ολιγαρχίας στα ΜΜΕ και η δύναμη της εξαγοράς των πάντων, με τον τερατώδη πλουτισμό τους.
Είναι σαν να εμφανιστεί ένας κακοποιός, και αφού καταφέρει να μπει στο σπίτι του νοικοκύρη και να φορέσει τα ρούχα του, να πάρει την ταυτότητά του, τα έγγραφά του και τον εξοπλισμό του, εσύ να προσπαθείς να τον αντιμετωπίσεις με «σοβαρότητα» και «επιχειρήματα» και «νόμιμα», ξεχνώντας και μη ενημερώνοντας όσους παρακολουθούν, για την ιδιότητά του (απατεώνας) ή ανάμεσα στις «σοβαρές» συζητήσεις και τις «νόμιμες ενέργειες», πετάς κάπου-κάπου κι ένα «απατεώνας,… αλλά στα όρια του συντάγματος»…
Μετά αναρωτιόμαστε γιατί ο κόσμος και το κίνημα έχει ξεφουσκώσει… Και δεν το λέω γιατί αρνούμαι και τις άλλες αιτίες που συνεισφέρουν σ αυτό…
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου