Όταν ο Γ. Κύρτσος (ένας συντηρητικός, υποψήφιος βουλευτής του ΛΑΟΣ), σε άρθρο του με τίτλο «Ψεύτικες σχεδόν όλες οι προεκλογικές του δεσμεύσεις» λέει πως
« ο πρόεδρος της Ν.Δ. Σαμαράς έσπασε κάθε προηγούμενο ρεκόρ πολιτικής υποκρισίας και ασυνέπειας, εφόσον εγκατέλειψε πλήρως το κυβερνητικό πρόγραμμα των 18 σημείων που εμφάνισε στον ελληνικό λαό λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου…έχουμε να κάνουμε με μια μεθοδευμένη εξαπάτηση του εκλογικού σώματος που δεν έχει όμοιά της στην ιστορία της προκλητικά ασυνεπούς ελληνικής πολιτικής τάξης», τότε τι θα έπρεπε να πουν και πως θα έπρεπε ν' αντιδρούν οι αυτοπροσδιοριζόμενοι σαν προοδευτικοί κι αριστεροί για να προστατέψουν το λαό απ τους απατεώνες που τον κορόιδεψαν και να τους καταγγείλουν;
Ή δεν θα έπρεπε; Για να «μην διασαλέψουμε την τάξη», «να μην τους προκαλέσουμε», «να δώσουμε τόπο στον ουσιαστικό διάλογο» και άλλες φαντασίες που η πραγματική ζωή με πάταγο και ωμή βία, τις διαψεύδει; Υπήρχε η αυταπάτη ότι ακολουθώντας μια τέτοια γραμμή δεν θα οξύνονταν το κλίμα, θα στριμώχνονταν η αντίδραση, δεν θα έβρισκε επιχειρήματα και θα πετυχαίναμε την ειρηνική μετάβαση;
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου