Γράφει ο Δημοτικός Παρατηρητής Νο 17

Ο δημοτικός βίος βρισκόταν σε παρακμή.

Το ισχύον σύστημα που εφάρμοζε η Δημοτική Αρχή απέδειξε ότι δεν μπορούσε να προστατεύσει θεσμούς, αξίες, ούτε να εγγυηθεί καλό μέλλον για τον τόπο.

Ο δημότης δεν είχε πλέον, από το που να αναζητήσει προστασία.

Το ήθος, η εντιμότητα και η νομιμότητα έγιναν λέξεις άγνωστες, στη δημοτική ζωή, αφού οι αρχές και οι αξίες παραβιάζονταν προκλητικά.

Δεν αμφισβητείται το ήθος ορισμένων, ελάχιστων από την τέως διοίκηση.

Αμφισβητούμε όμως έντονα, το ήθος της συντριπτικής πλειοψηφίας όλων των άλλων άτυχων, κατ’ επιλογήν, συνεργατών και στελεχών της, που το απέδειξαν τα γεγονότα, αλλά και που τους διακρίνει η προκλητική πολιτική ελεφαντίαση.

Εθελοτυφλούσαν και παράβλεπαν τον κατήφορο που πήρανε, αφού τους διέκρινε ο πολιτικός στρουθοκαμηλισμός, θάβοντας το κεφάλι τους στην άμμο και νομίζοντας ότι έκρυψαν ολόκληρο το σώμα τους. Έτσι τους διέφυγε η πραγματικότητα, όπως και σε όλους τους άλλους επομένως, ότι δεν τους ήθελε το μεγαλύτερο ποσοστό του λαού. Αντιδράσαμε και υποδείξαμε, καλόπιστα, προς κάθε κατεύθυνση χωρίς ίχνος οφέλους, αλλά μάταια. Γιγάντωσαν με τα έργα και τις σκέψεις τους τον πολιτικό μηδενισμό οι άφρονες και ματαιόδοξοι. Δεν είχαμε άλλη αντοχή και διάθεση εμπαιγμού και δεν μας άγγιζε κανένα πολιτικό και πολωτικό σύνθημα. Δεν τους είχαμε πλέον ανάγκη, ούτε εμπιστοσύνη, εγκατέλειψαν αρχές, θέσεις, ιδανικά.

Έτσι παρακμασμένος πολιτικός κόσμος που διοικούσε τον Δήμο έπαψε να μας εκφράζει.

Πηγή: Ο ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ