ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ: Η «προσωπική» τραγωδία, ΜΕΤΑ…. την δόξα.

Η δολοφονία του «απροσκύνητου» γενναίου Μακεδόνα στρατηγού, παραλίγο να οδηγήσει τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ στην αυτοκτονία.
Το θέμα μας βέβαια είναι και άλλα πράγματα.

«…..Δυστυχισμένες γυναίκες κάποτε με ολολυγμούς
κλαίγανε τα χαμένα τους παιδιά
κι άλλες αγριεμένες ΓΥΡΕΥΑΝ τον ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΤΡΟ….»

(«ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ». ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΕΦΕΡΗ)

«Ψάχνουμε» τον ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ, την στρατιωτική ΙΔΙΟΦΥΪΑ όλων των αιώνων.

Ψάχνουμε τον ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ, τον ΜΟΝΟ (υπερ) ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ,
που ΔΕΝ Ι Δ Ρ Υ Σ Ε αυτοκρατορία, αλλά….
φωτεινούς Δ Ι Α ΥΛ Ο Υ Σ του Ελληνικού Πολιτισμού.

Ψάχνουμε τον…. «Μεγαλέξαντρο» του ΘΡΥΛΟΥ και της καρδιάς του λαού μας….!

(…στην ΒΕΡΓΙΝΑ, στην ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, σε Αιγυπτιακές ΕΡΗΜΟΥΣ και
εσχάτως στον… λόφο ΚΑΣΤΑ της ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ….).

Ο Μ Ω Σ: (ας… ξαναπατήσουμε στην γη. Ολίγος…. ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ, μας κάνει πιο ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥΣ ανθρώπους).

Ενδεικτικά:

Ο Ισχυρός ΑΗΤΤΗΤΟΣ Στρατηλάτης δεν μπόρεσε (στάθηκε Α Δ Υ Ν Α Μ Ο Σ
ως άνθρωπος, αλλά και ως θρύλος)
να θωρακίσει και να «ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ» από την ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ και τον θάνατο:

την ΜΗΤΕΡΑ του (= η Ολυμπιάδα βρίσκει φρικτό- ταπεινωτικό θάνατο),

την ΣΥΖΥΓΟ του (Ρωξάνη),

τα ίδια του τα ΠΑΙΔΙΑ (= δολοφονούνται από «δικούς» του ανθρώπους).

Ακόμη Ο ΙΔΙΟΣ ο Αλέξανδρος

είχε μια ταραχώδη, ανάμεσα σε ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ίντριγκες,
παιδική ηλικία και ενηλικίωση,

ΕΞΟΝΤΩΣΕ ανθρώπους που θαύμαζε (Καλλισθένη, Κλείτο).

Ο Αλέξανδρος υπήρξε ΕΥΑΛΩΤΟΣ στην… κολακεία….!

Έμεινε με την «ΠΙΚΡΙΑ» ότι δεν ολοκλήρωσε το έργο του,

ΠΕΘΑΝΕ ουσιαστικά «ΜΟΝΟΣ»… επιλέγοντας μια μορφή ΘΕΟΠΟΙΗΣΗΣ

και ΟΧΙ…. Α Φ Η Ρ Ω Ι Σ Μ Ο Υ.

(πού την… βρήκανε την λέξη. Δες και Διαδίκτυο: «Τί σημαίνει αλήθεια… αφηρωισμένος ήρωας»).

(Κατά Αριστοτέλη, «μόνος»= ή θηρίο ή Θεός).

ΠΟΙΟΣ αλήθεια μπορεί να ξέρει,

Π Ο Σ Ε Σ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ- Σ Π Ο Υ Δ Ε Σ θα είχαμε
πάνω στην α ν θ ρ ώ π ι ν η ΖΩΗ, υπό…… την σκιά της ΜΟΙΡΑΣ (!),

ΥΠΕΡΤΕΡΗΣ «ανδρών τε και θεών».

(μέρος της πιθανής θεματικής τους , αναφέραμε ενδεικτικά πιο πάνω).

(ΚΑΙ) ίσως κοντά στις «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ» των Ατρειδών και των Λαβδακιδών,
να είχαμε και την Οικογένεια των «ΤΗΜΕΝΙΔΩΝ» ή «ΑΡΓΕΑΔΩΝ», ΑΝ… υπήρχαν ΤΟΤΕ, ένας Αισχύλος, ένας Σοφοκλής, ένας Ευριπίδης…..!

Υ.Γ Για την «ΛΑΘΟΣ» ευχή του Αλέξανδρου στον ΤΑΦΟ του ΑΧΙΛΛΕΑ….
σε επόμενο σημείωμα.