Σκέψου...

Το χειρότερο με τους πολιτικούς, και φυσικά δεν εννοώ όλους, αλλά πάντως αρκετούς, είναι ότι με τις "πελατειακές σχέσεις", τα δούναι και λαβείν με ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες και την ανοχή στην συνεχώς διογκούμενη διαφθορά, έχουν βγάλει στην επιφάνεια τον χειρότερο Έλληνα.

Αυτόν που κολακεύει, που γλύφει, που εξαπατά, που αισθάνεται σπουδαίος από μίζες, που δε νοιάζεται για τίποτε άλλο εκτός από την πάρτη του. Σε αυτόν τον τόπο, με τα δύο Νόμπελ και τα δυο Λένιν, με τον Θεοδωράκη και τον Χατζιδάκι, με τους λαμπρούς επιστήμονες που θριαμβεύουν στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έχουμε καταντήσει να θεωρούμε "άρχουσα τάξη", τον λεφτά που προκαλεί στα μπουζούκια, τον γκομενάκια, την "κουκλάρα του εξωφύλλου", των νταγλαρά με το θηριώδες πανάκριβο τζιπ, τον "ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε", τον ατσίδα, τον φοροφυγά, το λαμόγιο με το πούρο.  

Πηγή: Ο Υπεύθυνος Πολίτης.