Τα "παιδιά καναρίνια" που ζούσαν στα τούνελ και πέθαιναν για να ξεχρεώσουν οι οικογένειές τους..

Τα παιδιά των αμερικανικών ανθρακωρυχείων. Οι συνθήκες μέσα στα τούνελ ήταν εξαιρετικά επικίνδυνες και τα παιδιά κινδύνευαν από την πτώση λίθων και τις αναθυμιάσεις

Ο μικρός ανθρακωρύχος, ήταν ένα μικρό αγόρι σουηδικής ή φινλανδικής καταγωγής που εργαζόταν επί δέκα ώρες καθημερινά σε ένα ορυχείο με αυτή τη φόρμα και τον εξοπλισμό εργασίας, χωμένο στα λαγούμια του ορυχείου με μοναδικό φως αυτό που έβγαζε το σπαρματσέτο στο κεφάλι του. Προσελήφθη ως μαθητευόμενος στην εταιρεία προκειμένου ο πατέρας του να αποπληρώσει τα χρέη του. Ο άτυχος μικρός εργάστηκε και πέθανε στα ορυχεία του Κολοράντο. Πριν η νομοθεσία απαγορεύσει την παιδική εργασία μετά από σκληρούς αγώνες των εργατικών σωματείων, τα παιδιά, ακόμα και ηλικίας πέντε ετών, εργάζονταν στα ορυχεία και τα προτιμούσαν σε πόστα καθαρισμού και απομάκρυνσης χωμάτων, λόγω του μικρού τους μεγέθους.

Οι συνθήκες μέσα στα τούνελ ήταν εξαιρετικά επικίνδυνες και τα παιδιά κινδύνευαν από την πτώση λίθων και τις αναθυμιάσεις.

Παιδιά πειραματόζωα σε ρόλο "καναρινιού"

Το σοκαριστικό όμως της υπόθεσης είναι ότι τα παιδιά χρησιμοποιούνταν στο ρόλο του «καναρινιού». Οι ανθρακωρύχοι χρησιμοποιούσαν κάποτε τα καναρίνια για να ελέγχουν την ποιότητα του αέρα στα ορυχεία. Τα καναρίνια είναι πολύ ευαίσθητα στο μονοξείδιο του άνθρακα. Τα πουλιά κελαηδούσαν και έκαναν θόρυβο καθ´όλη την διάρκεια της ημέρας. Αν όμως τα επίπεδα του μονοξειδίου του άνθρακα ανέβαιναν πολύ ψηλά, τα καναρίνια είχαν πρόβλημα να αναπνεύσουν και πέθαιναν. Μόλις τα καναρίνια έπαυαν να κελαηδούν ήταν ένδειξη πως υπήρχαν επικίνδυνες αναθυμιάσεις και οι ανθρακωρύχοι έπρεπε να εγκαταλείψουν το ορυχείο για μα μην παγιδευτούν. Το ρόλο των καναρινιών αναλάμβαναν πολλές φορές τα παιδιά, αφού ήταν αναλώσιμα και δεν κόστιζαν όσο ένας ενήλικας ανθρακωρύχος.

Εκτός από τα ορυχεία, τα παιδιά εργάζονταν ως καπνοδοχοκαθαριστές επειδή λόγω μεγέθους χωρούσαν στις καπνοδόχους. Πολλά έπεφταν από ύψος και έχαναν τη ζωή τους.